Ωστόσο, ενώ η παραγωγή πάει καλά και από άποψη ποιότητας, τα πράγματα δεν είναι καλά για τους παραγωγούς. Ο ελαιοπαραγωγός και αντιδήμαρχος Τεμπών Αθανάσιος Καραναστάσης, μιλώντας στην «Ε», περιγράφει μια εικόνα αντιφατική: άφθονη και ποιοτική παραγωγή, αλλά με κέρδος που… εξαφανίζεται.
Όπως εξηγεί, οι ελαιώνες φέτος «έδωσαν» καρπό ποιοτικό, με τις αποδόσεις να ξεπερνούν τις προσδοκίες πολλών παραγωγών. Ωστόσο, αυτό δεν αρκεί για να αντισταθμίσει τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ίδιοι.
«Η φετινή είναι από τις καλύτερες χρονιές σε ποσότητα και ποιότητα. Παρ’ όλα αυτά, για τον παραγωγό η τσέπη μένει άδεια. Το κέρδος είναι ανύπαρκτο» τονίζει, περιγράφοντας μια πραγματικότητα που βιώνουν σχεδόν όλοι οι ελαιοκαλλιεργητές της περιοχής.
Σύμφωνα με τον κ. Καραναστάση, η βασική αιτία βρίσκεται στο ολοένα και αυξανόμενο κόστος παραγωγής.
Οι τιμές πώλησης του λαδιού δεν επαρκούν για να καλύψουν τα έξοδα που «τρέχουν» από τη στιγμή που ξεκινά η καλλιέργεια μέχρι το τελικό στάδιο της επεξεργασίας. «Δε βρίσκουμε εύκολα άτομα για να μαζέψουν τις ελιές. Κι όταν βρίσκουμε, το μεροκάματο των 50 ευρώ είναι τέτοιο που δε μας επιτρέπει να έχουμε κέρδος» σημειώνει. Το εργατικό κόστος, όπως λέει, είναι πλέον για τους περισσότερους δυσβάσταχτο.
Η έλλειψη εργατικών χεριών έχει ως αποτέλεσμα πολλοί παραγωγοί να μην προλαβαίνουν να μαζέψουν εγκαίρως τις ελιές τους. «Κάποιοι τις μαζεύουν πολύ αργά, ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις που έχουν μείνει αμάζευτες» αναφέρει, περιγράφοντας μια εικόνα που πλήττει όχι μόνο τα νοικοκυριά, αλλά και τη συνολική εικόνα της τοπικής παραγωγής.
ΜΕΓΑΛΗ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΩΛΗΣΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΥ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΠΟΥ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΟΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ
Την ίδια ώρα η διαφορά ανάμεσα στην τιμή παραγωγού και στην τιμή που φτάνει το προϊόν στον καταναλωτή παραμένει μεγάλη. «Ένα τελάρο ελιές δίνει περίπου 3 λίτρα λάδι. Εμείς πουλάμε 4 ευρώ στον έμπορο κι εκείνος το διαθέτει στον καταναλωτή 6 με 7 ευρώ» επισημαίνει. Η διαφορά αυτή, όπως λέει, δημιουργεί αίσθημα αδικίας στους παραγωγούς, που βλέπουν το μεγαλύτερο ποσοστό κέρδους να πηγαίνει στον μεσάζοντα. Πολλοί εξετάζουν την απευθείας διάθεση του προϊόντος, αλλά, όπως παραδέχεται, «δεν είναι εύκολο και να το παράγεις και να το πουλάς».
Παρά τις δυσκολίες, η χρονιά είχε και θετικές πλευρές, όπως με το θέμα του νερού. «Φέτος ήμασταν καλά από επάρκεια νερού και με τα έργα που δρομολογούνται η κατάσταση θα βελτιωθεί ακόμα περισσότερο» δηλώνει με συγκρατημένη αισιοδοξία. Ωστόσο, το μεγάλο ζητούμενο για τους ελαιοπαραγωγούς των Γόννων παραμένει η βιωσιμότητα του επαγγέλματος και η διασφάλιση ενός δίκαιου εισοδήματος για όλους όσοι εξακολουθούν να κρατούν ζωντανή αυτήν τη σημαντική δραστηριότητα της περιοχής.
Κ. ΓΚΙΑΣΤΑΣ
